Un xulgado da Coruña condena a un exxogador do Deportivo por romperlle o nariz a un mozo que o “provocou” cantándolle o 'Cara al sol'

O maxistrado conclúe que “resulta indubidable que a vítima provocou deliberadamente ao acusado mediante a exhibición de simboloxía fascista

Autor
Comunicación Poder Judicial

O maxistrado do Xulgado do Penal número 3 da Coruña condenou a un exxogador do Deportivo da Coruña por romperlle o nariz dunha puñada a un mozo que o “provocou” cantándolle o Cara al sol. O xuíz considerouno autor dun delito de lesións, concorrendo a circunstancia atenuante de embriaguez, polo que lle impuxo o pagamento dunha multa de 1.080 euros, así como o abono dunha indemnización de 565 euros ao afectado. Na sentenza, considera probado que sobre as tres da madrugada da noite de San Xoán de 2019, na praia da Coruña, a vítima increpou reiteradamente ao agora acusado “mediante saúdos e cantos de índole fascista, como a canción Cara al sol, sendo coñecedora de que ao acusado lle producía desgusto o escoitala (o que fixo saber ao denunciante), xerando, dese modo, unha provocación e enfrontamento, no curso do cal o condenado o golpeou cunha puñada no nariz, que provocou a súa caída sobre a area da praia”. 

O maxistrado, tras analizar as probas practicadas, conclúe que “resulta indubidable que a vítima provocou deliberadamente ao acusado mediante a exhibición de simboloxía fascista e a emisión de cánticos propios desta como o Cara al sol”. Ademais, salienta que “non o fixo en xeral, e para quen quixese escoitalo, senón coa directa intención de molestar ao acusado, a quen, o coñecese ou non na súa faceta pública de xogador do Deportivo, quería incomodar”. 

O titular do Xulgado do Penal número 3 da Coruña incide en que o futbolista foi “directamente provocado” e asegura que reaccionou “de maneira contundente, quizais en parte debido á influencia do alcol inxerido, impeditiva da serenidade de ánimo que, noutras condicións, propiciaría unha resposta máis sosegada, a pesar da afronta inferida por quen pretende ferir a outro facendo pública ostentación dunha ideoloxía negadora dos dereitos fundamentais”.  

Na resolución, o maxistrado descarta a concorrencia da agravante de que o acusado actuase por motivos ideolóxicos. Desta forma, argumenta que “non se puido probar que a agresión viñese motivada pola condición de fascista do cantante (se é que ostentase esa persoal condición, o que pareceu negar durante a vista), nin sequera pola exhibición ou ostentación pública desa ideoloxía”. Así, destaca que a razón do acometimento sería “pola provocación iniciada, mantida e aumentada do agora acusador particular". O maxistrado tamén advirte, en segundo lugar, que hai que poñer en relación a ideoloxía fascista coa agravante de motivos discriminatorios, á vez que recalca que “quen se opuxese a calquera manifestación ou representación fascista, que por definición exalta un réxime totalitario e antidemocrático, non se pode dicir que estea a actuar por motivos discriminatorios con igual nivel de reproche que quen o fixese por motivos racistas, xenófobos ou de identidade sexual ou de xénero, poñamos por caso”. A sentenza non é firme, pois contra ela cabe presentar recurso.