Salir rápido
Pulsa este botón en cualquier momento para abandonar de inmediato esta página
Recuerda borrar tu historial de navegación para no dejar rastro después de informarte
Utilizamos cookies propias y de terceros únicamente para realizar mediciones y análisis estadísticos de la navegación por las diferentes secciones de la página web con la finalidad de mejorar el contenido que ofrecemos. Al hacer click en 'Aceptar todas las cookies', consiente que todas las cookies se guarden en su dispositivo. Para configurarlas o rechazar su uso haga click en el botón 'Configurar Cookies'.
Para más información consulte nuestra política de cookies
Salir rápido
Pulsa este botón en cualquier momento para abandonar de inmediato esta página
Recuerda borrar tu historial de navegación para no dejar rastro después de informarte
Foi considerada autora dun delito de asasinato consumado, coa concorrencia da eximente incompleta de anomalía psíquica e as circunstancias atenuantes de confesión e de reparación do dano
A Audiencia Provincial de Ourense condenou, de acordo co veredicto do Tribunal do Xurado, a oito anos de cárcere, con adopción da medida de internamento en establecemento adecuado durante o mesmo período, á muller que matou, en agosto de 2021 en Cortegada (Ourense), a un home ao que coñecera por internet. A sospeitosa foi considerada autora dun delito de asasinato consumado, coa concorrencia da eximente incompleta de anomalía psíquica e as circunstancias atenuantes de confesión e de reparación do dano. O Ministerio Fiscal, tal e como consta na sentenza, interesou nas súas conclusións provisionais a imposición desa pena de oito anos de prisión, unha solicitude á que se adheriu a defensa da acusada.
O maxistrado presidente relata na sentenza que o Tribunal do Xurado considerou probado que a condenada coñeceu á vítima, residente en Cataluña, a través dunha rede social de contactos e, tras intercambiarse os teléfonos móbiles, comezaron a falar a través de WhatsApp o 9 de agosto de 2021. Como consecuencia da relación iniciada, a acusada convidouno a pasar uns días na súa casa, ao que o home accedeu. Tras convivir tres días, durante os que “mantiveron varias discusións”, entre os días 23 e 24 de agosto de 2021, a muller, segundo consta no fallo, “proporcionoulle, de forma premeditada,” unha cantidade non determinada dun hipnótico e un antidepresivo, os cales o adormentaron “ata o punto de inconsciencia”. Seguidamente, “aproveitando a intimidade do domicilio e o seu estado de somnolencia e inconsciencia, e movida polo ánimo de terminar coa súa vida, utilizando un almofadón, apertou fortemente o mesmo contra a cara da vítima que, ante a carencia de aire, faleceu nese momento”.
O Tribunal do Xurado tamén entendeu probado que trasladou o cadáver o xardín da súa casa, onde realizou unha serie de fogueiras, nunha das cales o lanzou o corpo. “Acelerando a mesma con gasolina e fragmentando o cadáver, reduciu practicamente o mesmo a cinzas, salvo os restos óseos que quedaron tras o lume e o pé esquerdo, que enterrou nun dos laterais da vivenda”, indica o maxistrado presidente no apartado de feitos probados da sentenza. No fallo sinala que o Tribunal do Xurado concluíu que a acusada sofre “un trastorno de ansiedade xeneralizada, un trastorno obsesivo compulsivo e un trastorno da personalidade, existindo unha limitación moderada da vontade en relación coa morte da que se lle acusa, non así coa posterior manipulación e desaparición do cadáver.” Ademais, salienta que “non existe alteración da intelixencia e comprende perfectamente a ilicitude dos feitos dos que se lle acusa”.
O Tribunal de Xurado valorou, segundo o fallo, “a singular declaración autoinculpatoria da acusada, que recoñeceu no xuízo a autoría do homicidio aleivoso imputado e a súa posterior acción dirixida a queimar, desmembrar e enterrar o cadáver do falecido”. Ademais, o maxistrado presidente indica que tivo en conta “as exhaustivas declaracións dos axentes da Garda Civil, que resaltaron a sinalización por parte da acusada dos restos enterrados do cadáver da vítima, depositados en distintos lugares da súa leira e outras adxacentes”, así como a análise das probas periciais, que revelaron “a concreta forma de causación da morte e a determinación da identidade física e xenética do falecido; así como a presenza de vontade homicida derivada da cremación e ocultación do corpo unha vez fragmentado, substancias farmacolóxicas achadas nos restos cadavéricos e a gasolina utilizada para lograr a súa combustión”. Ademais, tivo en conta a información dos forenses acerca dos trastornos de personalidade da acusada. A sentenza non é firme, pois contra ela cabe presentar recurso ante o TSXG.